Statcounter

Thursday, October 8, 2020

வள்ளுவர் பார்வையில் நாடு

 

வள்ளுவர் பார்வையில் நாடு

இங்கிலாந்தைச் சார்ந்த சர் தாமஸ் மோர் (Sir Thomas More, 1478 – 1535) என்பவர் குறைகளே இல்லாமால் எல்லா வளமும் நலமும் நிறைந்த உடோபியா என்ற நாட்டைப் பற்றித் தன்னுடைய நூலில் குறிப்பிடுகிறார். கோசலை நாட்டில், வறுமை இல்லாததால் ஈகை இல்லை என்றும், பகைகொண்டு போர்புரிபவர் இல்லாததால் வலிமையை எடுத்துக்காட்ட எவருக்கும் வாய்ப்பில்லை என்றும், பொய் பேசுபவர்கள் இல்லாததால் உண்மையின் பெருமை தெரிய வழியில்லை என்றும் கேள்வி அறிவு மிகுந்திருப்பதால், மக்களிடையே அறியாமை இல்லை என்றும் கம்பர் அந்த நாட்டின் பெருமையைப் புகழ்ந்து பாடுகிறார்[1]. ஆனால், உடோபியா நாடு சர் தாமஸ் மோரின் கற்பனை நாடு; கோசலை நாடு கம்பரின் கற்பனை நாடு. இன்று, இவ்வுலகில் ஏறத்தாழ 200 நாடுகள் உள்ளன. இவற்றுள் எந்த நாடும் குறையே இல்லாத உடோபியாவைப் போலவோ கோசலையைப் போலவோ இருப்பதாகத் தெரியவில்லை. இன்றுள்ள நாடுகளுள், சில நாடுகளில் நிலவளமும், நீர்வளமும், மனிதவளமும், செல்வமும், படைவலிமையும் மற்றும் பல சிறப்பான தகுதிகளும் இருந்தாலும், அவற்றில் பல குறைகள் இல்லாமல் இல்லை. ஒரு நாட்டில், எந்தக் குறைகள் இருக்கக்கூடாது என்றும், எந்தச் சிறப்பான தகுதிகள் இருக்கவேண்டும் என்றும் ‘நாடு’ என்ற அதிகாரத்தில் வள்ளுவர் விரிவாகக் கூறுகிறார். நாட்டைப் பற்றி வள்ளுவர் கூறும் கருத்துக்களை இவ்வுலகில் உள்ள சில நாடுகளோடு ஒப்பிட்டுப் பார்ப்பதே இக்கட்டுரையின் நோக்கம்.

நாட்டைப் பற்றி வள்ளுவரின் கருத்து

தட்டுப்பாடில்லாத நல்ல விளைச்சலையும், தகுதியுடைய குடிமக்களையும், சோர்வில்லாத செல்வந்தர்களையும் ஒருசேரக் கொண்டிருப்பதுதான் நாடு. (குறள் -731).

 

தள்ளா விளையுளும் தக்காரும் தாழ்விலாச்

செல்வரும் சேர்வது நாடு.                                        (குறள் – 731)

 

’தள்ளா விளையுள்’ என்பதற்குத் ’தப்பாது விளையும் நிலங்கள்’ அல்லது ’தவறாத விளைச்சல்’ என்று பொருள் கொள்ளலாம். ஆண்டுதோறும் விளைச்சல் தவறாமல் இருக்க வேண்டுமென்றால், நாட்டில் நிலவளமும், நீர்வளமும், அயராது உழைக்கும் உழவர்களும், இருக்க வேண்டும். அத்தோடு, இயற்கைச் சீற்றத்தால் வரும் வெள்ளம், வறட்சி போன்றவை இல்லாமல் இருக்க வேண்டும். வள்ளுவர் காலத்தில் ’விளையுள்’ என்ற சொல் வேளாண்பொருள்களை மட்டுமே குறித்தது. இன்றைய சூழ்நிலையில், ’விளையுள்’ என்பதற்கு ஒரு நாட்டில் உற்பத்தி செய்யப்படும் பொருள்கள் அனைத்தையும் குறிப்பதாகக் கொள்வது சிறந்ததாகத் தோன்றுகிறது. பலவகையான பொருள்களையும் உற்பத்தி செய்தால், பலருக்கும் வேலை வாய்ப்புக்கள் அதிகமாகும். ஒரு நாட்டில் பலரும் பணிபுரிந்தால், அவர்களுடைய வருமானம் அதிகரிக்கும். நாட்டு மக்களின் வருமானம் அதிகரித்தால் அரசாங்கத்திற்கு வருவாய் அதிகரிக்கும். அரசாங்கத்திற்கு வருவாய் அதிகரித்தால், நாட்டு மக்களின் நல்வாழ்விற்கும் வசதிகளுக்கும் அந்த வருவாயை அரசாங்கம் பயன்படுத்தலாம். பல பொருள்களை உற்பத்தி செய்து மற்ற நாடுகளுக்கும் ஏற்றுமதி செய்து அமெரிக்கா சீனா, ஜப்பான் ஆகிய நாடுகள் தங்கள் மொத்த உள்நாட்டு உற்பத்தியை (மொத்த உள்நாட்டு உற்பத்தி - Gross Domestic Product) பெருமளவில் பெருக்கிக்கொண்டுள்ளன என்பது குறிப்பிடத் தக்கது.

எத்தகைய தகுதியுடையவர்கள் ஒரு நாட்டில் இருக்க வேண்டும் என்று வள்ளுவர் குறிப்பிடவில்லை. ”தக்கார் தகவிலர் என்பது அவரவர் எச்சத்தால் காணப்படும் (குறள் – 114).” என்று நடுவுநிலைமை என்ற அதிகாரத்தில் குறிப்பிடும்பொழுது, தக்கார் என்ற சொல் நடுவுநிலைமை உடையவர்கள் என்பதைக் குறிக்கிறது. ஆனால், பொதுவாக, ’தக்கார்’ என்பது தகுதி உடையவர் என்பதைக் குறிக்கிறது. இன்றைய சூழ்நிலையில், ஒரு நாட்டில், கல்வி, அறிவியல், பொறியியல், தொழில் நுட்பம், மேலாண்மை, தலைமைப் பண்பு. கலை போன்ற பல தகுதிகளையுடைய பலரும் இருப்பதுதான் நாட்டிற்குச் சிறப்பு.

தாழ்விலாச் செல்வர் என்பது குறையாது கொடுக்கும் வள்ளல்களைக் குறிப்பிதாகச் சில உரையாசிரியர்கள் கூறுவர். ஒரு நாட்டில் வள்ளல்கள் இருப்பதால் மட்டும், அந்த நாட்டை வளமான நாடாகக் கருத முடியாது. ”ஒரு மனிதனுக்கு ஒரு மீன் கொடுப்பதால் அவனுக்கு ஒரு நாளைக்கு உணவளிக்க முடியும். ஆனால், அவனுக்கு மீன் பிடிக்கக் கற்றுக் கொடுப்பதால், அவனுக்கு வாழ்நாள் முழுவதும் உணவளிக்க முடியும்.”, என்பது பழமொழி. இந்தப் பழமொழிக்கேற்ப, செல்வந்தர்கள் தங்கள் செல்வத்தை முதலீடு செய்து, பொருள்களை உற்பத்தி செய்வதாலும், அவற்றை விநியோகம் செய்வதாலும், விற்பனை செய்வதாலும் பலருக்கு வேலை வாய்ப்புக்களை உருவாக்கி, நாட்டின் பொருள்வளத்தைப் பெருக்க முடியும். இந்தக் கருத்தை மனத்தில் கொண்டு, முதறிஞர்கள் தெ. பொ. மீனாட்சிசுந்தரம் அவர்களும், வ. சுப. மாணிக்கம் அவர்களும் ’தாழ்விலாச் செல்வர்’ என்பது வணிகர்களைக் குறிப்பதாகப் பொருள் கொள்கின்றனர். ’தாழ்விலாச் செல்வர்’ என்பதற்கு வணிகர் என்று பொருள் கூறுவதைவிடத் தொழில் முனைவோர் என்று பொருள்கொள்வது பொருத்தமானதாகத் தோன்றுகிறது. ஆகவே, தொழில் முனைவோர் தங்கள் செல்வத்தை முதலீடாக வைத்து, தகுதியுடையவர்களைப் பணிகளில் அமர்த்தி, வேளாண்பொருள்கள் மட்டுமல்லாமல், மற்ற பொருள்களையும் உற்பத்தி செய்கின்ற நாடுதான் சிறந்த நாடு என்று இக்குறளுக்கு, இக்காலத்திற்கேற்ப பொருள்கொள்வது சிறந்ததாகத் தோன்றுகிறது.

மிகுந்த பொருள்வளம் உடையதாகவும், பிறநாட்டினரால் விரும்பத் தக்கதாகவும், கேடு இல்லாததாகவும், மிகுந்த விளைச்சல் உடையதாகவும் இருப்பதே சிறந்த நாடாகும் (குறள் – 732).

 

பெரும்பொருளால் பெட்டக்க தாகி அருங்கேட்டால்

ஆற்ற விளைவது நாடு.                                                       (குறள் – 732)

 

’பெரும்பொருள்’ என்பது ஒருநாட்டின் செல்வம், நிலவளம், நீர்வளம், இயற்கைப் பொருள்வளம், உற்பத்தி செய்யப்பட்ட பொருள்களின் மிகுதி, ஆகிய அனைத்தையும் குறிக்கும்.  ’பெட்டக்கது’ என்பது விரும்பத் தக்கது என்பதைக் குறிக்கிறது. ஒரு நாடு பெரும்பொருள் உடையதாக இருந்தால், அது பிறநாட்டவர்களால் விரும்பப்படுவது இயற்கை. அமெரிக்கா, கனடா, ஆஸ்திரேலியா போன்ற நாடுகளில், பொருள்வளமும் வேலைவாய்ப்புக்களும் மிகுதியாக இருப்பதால் மற்ற நாடுகளில் இருப்பவரகள் அங்கே சென்று வாழ விரும்புகிறார்கள். அமெரிக்கா வளமான நாடாக இருப்பதால், அங்கு வாழ விரும்பி, தென்னமெரிக்காவிலிருந்து நாள்தோறும் நூற்றுக்கணக்கானவர்கள் அமெரிக்காவின் எல்லைக்குள் சட்டத்தை மீறி நுழைகிறார்கள் என்பது குறிப்பிடத் தக்கது. பெரும்பொருளால் பிறநாட்டு மக்களால் விரும்பப்படுவது மட்டுமல்லாமல், நில நடுக்கம், அதிக மழையினால் வெள்ளப் பெருக்கு, எரிமலை போன்ற இயற்கையால் ஏற்படக்கூடிய பேரிடர்கள் இல்லாமலும், மிகுந்த விளைச்சலும் உள்ளதுவே நாடு என்பது வள்ளுவரின் கருத்தாகத் தோன்றுகிறது.

 

எதிர்பாராத சுமைகள் ஒரே சமயத்தில் வந்தாலும் அவற்றைத் தாங்கிக்கொண்டு, அரசுக்குச் செலுத்த வேண்டிய வரிகள் அனைத்தையும் உடம்பட்டுக் கொடுக்கும் மக்களையுடையதே நாடாகும் (குறள் – 733).

 

பொறையொருங்கு மேல்வருங்கால் தாங்கி இறைவற்கு

இறையொருங்கு நேர்வது நாடு.                                        (குறள் – 733)

 

ஒரு நாட்டில், பொருளாதாரச் சரிவு, பஞ்சம், கொடுங்கோல் ஆட்சி, கலவரங்கள் போன்றவை அதிகமாக இருந்தால், அங்குள்ள மக்கள் செல்வமும் வேலைவாய்ப்புக்களும் உள்ள வளமான நாடுகளுக்குக் குடியேற விரும்புவது இயற்கை. அவ்வாறு குடியேறுபவர்களுக்கு மருத்துவ வசதி, அவர்களின் குழந்தைகளுக்குக் கல்வி ஆகியவற்றுக்குக்காக, வளமான நாட்டு மக்கள் அதிக வரிச்சுமையை தாங்க நேரிடும். பிறநாட்டு மக்களின் வருகையால் வரிச்சுமை அதிகமானாலும், அதைத் தாங்கிக்கொண்டு தங்கள் வரிகளை முறையாகச் செலுத்தும் மக்கள் உள்ள நாடு சிறந்த நாடு. இவ்வாறு வரிசுமையைத் தாங்கிக்கொண்டு அரசுக்கு தாங்கள் செலுத்த வேண்டிய வரியை அமெரிக்க மக்கள் தவறாது செலுத்துவது குறிப்பிடத் தக்கது.

 

மிகுந்த பசி, தீராத நோய், அழிவை ஏற்படுத்தக்கூடிய பகை ஆகிய மூன்றும் இல்லாமல் இயங்குவதே நல்ல நாடு (குறள் – 734)

 

உறுபசியும் ஓவாப் பிணியும் செறுபகையும்

சேரா தியல்வது நாடு.                                                                      (குறள் – 734)

 

இவ்வுலகில் ஒரு சில நாடுகளைத் தவிர, பல நாடுகளில் மக்கள் பசியால் வாடுகிறார்கள் என்றும் உலகில் மக்களின் மரணத்திற்கு முதன்மையான காரணம் பசி என்றும் ஒரு கருத்துக்கணிப்பு கூறுகிறது. மேலும், உலகில் பசியால் வாடும் மக்களில் மூன்றில் ஒரு பங்கு மக்கள் இந்தியாவில் வசிக்கிறார்கள் என்றும், 20 கோடிக்கும் அதிகமான இந்தியர்கள் ஒவ்வொரு நாளும் இரவில் பசியுடன் உறங்குகிறார்கள் என்றும் அந்தக் கருத்துக் கணிப்பு கூறுகிறது[2]. பசியால் வாடும் மக்கள் இந்தியாவில் மட்டும் இல்லை. வளமான நாடாகக் கருதப்படும் அமெரிக்காவிலும் உள்ளனர். அமெரிக்காவில் ஏறத்தாழ 4 கோடி மக்கள் பசியால் வாடுகிறார்கள் என்று மற்றொரு கருத்துக் கணிப்பு கூறுகிறது. இவ்வுலகில் வாழும் 700 கோடி மக்களுக்கும் தேவையான உணவுப் பொருட்களை உற்பத்தி செய்வதற்கேற்ற வளமும் ஆற்றலும் உள்ளன[3], பல நாடுகளின் அரசுகள் தங்கள் மக்களின் பசிப்பிணியைப் போக்குவதில் அக்கறை காட்டாதுதான் இந்த அவலநிலைக்கு முதன்மையான கரணம் என்று கருதப்படுகிறது.

 

உலகில் உள்ள எல்லா நாடுகளிலும், பிணியுள்ள மக்கள் இருக்கிறார்கள். பிணிகள் பலவிதம். சில பிணிகளை எளிதில் குணப்படுத்த முடியும். சில பிணிகள் மக்களின் மரபணுக்களால் வருபவை. இவற்றைக் குணபடுத்துவது கடினம். சில நோய்கள் நுண்கிருமிகளால் தோன்றி ஒருவரிடமிருந்து மற்றவர்களுக்குப் பரவுகின்றன. உதாரணமாக, கொரொனா (corona/COVID -19) நுண்கிருமியால் ( நுண்கிருமி -Virus) பரவும் நோய் உலகம் முழுதும் பரவி, கடந்த எட்டு மாதங்களில் (மார்ச் 2010 முதல் அக்டோபர் 2020 வரை)  ஏறத்தாழ 3.6 கோடி மக்களைப் பாதித்து 10 இலட்சம் பேர்களைக் கொன்றிருக்கிறது[4]. இந்த நிலை இன்னும் தொடரும் என்று எதிர்பார்க்கப்படுகிறது. ஆனால், ஊட்டச்சத்து குறைபாடு, சுத்தமான தண்ணீர் குறைபாடு, மருத்துவ வசதியின்மை, சுகாதாரமான சுற்றுச் சூழல் இல்லாமை போன்ற காரணங்களால் பல நோய்கள் தோன்றுகின்றன. அரசு செவ்வனே செயல்பட்டால் – மக்களின் உடல் மற்றும் மனநலத்தில் அரசுகள் அக்கறை காட்டினால் - இதுபோன்ற நோய்களைக் குறைக்கவும் தடுக்கவும் முடியும்.

 

மிகுந்த பசி, தீராத பிணிகள் ஆகிய இரண்டும் இல்லாமல் இருப்பதோடு மட்டுமல்லாமல், மக்களை அழிக்கின்ற பகையும் ஒரு நாட்டில் இருக்கக்கூடாது என்பது வள்ளுவரின் கருத்து. இந்தியா விடுதலை பெற்றபிறகு, பாகிஸ்தானோடும் சீனாவோடும் சிறுசிறு சண்டைகளில் ஈடுபட்டாலும், பெரிய போர்கள் எதிலும் இந்த்தியா ஈடுபடவில்லை என்பது குறிப்பிடத் தக்கது. ஆனால், அமெரிக்கா தேவையற்ற பலபோர்களில் தலையிட்டு ஆயிரக்கணக்கான வீரர்களையும் கோடிக்கணக்கான டாலர்களையும் இழந்துள்ளது என்பது வரலாறு. அமெரிக்கா மட்டுமல்லாமல், சிரியா, ஆஃப்கானிஸ்தான், ஈராக், இஸ்ரேல், பாலஸ்தீன் மற்றும் பல நாடுகளில் சண்டைகள் நடைபெற்றுக்கொண்டிருக்கின்றன. சுவிட்சர்லாந்து நாடு மட்டுமே நீண்டகாலமாக போர்கள் இல்லாமல் அமைதியாக இருந்துவருவதாகவும், சுவீடன் (Sweden), நியூ சீலாந்து (New Zealand), கோஸ்ட ரிகா (Costa Rica), வனுவடு (Vanuatu) மற்றும் லிக்கின்ஸ்டைன் (Leicheistein) ஆகிய நாடுகள் மிகமிகக் குறைவாகப் போர்களிலோ அல்லது சச்சரவுகளிலோ பங்குகொண்டதாகக் கூறப்படுகிறது[5].

 

தம்முள்ளே கருத்து வேறுபாடுகளைக்கொண்ட பல குழுக்களும், உடனிருந்தே கேடு செய்யும் உட்பகையும், அரசனை அலைத்துத் துன்புறுத்தும் கொலையே தொழிலாகக்கொண்ட வன்முறைக் கூட்டங்களும் இல்லாததே சிறந்த நாடாகும் (குறள் – 735).

 

பல்குழுவும் பாழ்செய்யும் உட்பகையும் வேந்தலைக்கும்

கொல்குறும்பும் இல்லது நாடு.                                                       (குறள் – 735)

 

ஒரு நாட்டில் குடியாட்சி நடைபெற்றால் அங்கு அரசியல் கட்சிகள் இருப்பது இயற்கை. அரசியல் கடசிகள் இருந்தால் கருத்து வேறுபாடுகள் இருக்கும். ஆளும் கட்சியை வீழ்த்தித் தம் கட்சி ஆட்சிக்கு வரவேண்டும் என்று எதிர்க்கட்சிகளின் தலைவர்களும் உறுப்பினர்களும் விரும்புவார்கள். இதுபோன்ற சூழ்நிலை, நாட்டுக்கு நன்மை பயப்பது அன்று. பல நாடுகளில் அரசியல் கட்சிகளால் நாட்டு நலத்திற்கு கேடு விளைவதை நாம் காண்கிறோம். சில நாடுகளில், சிலர் வன்முறையில் ஈடுபட்டு, மக்களைத் துன்புறுத்துவதும் நடைபெறுகிறது. சிரியா, ஆஃப்கானிஸ்தான், ஈராக், சொமாலியா, லிபியா போன்ற நாடுகளில் வன்முறைக் கூட்டத்தினர் மக்களுக்கும் அரசுக்கும் பெருந்தீங்கு இழைக்கின்றார்கள். அண்மைக்காலமாக, அமெரிக்காவில், இனப்போராட்டம் என்ற பெயரில்,  சிலர் வன்முறைகளைக் கையிலெடுத்துக்கொண்டு கொலை, கொளை, திருட்டு போன்ற செயல்களைச் செய்துவருகின்றனர்.  ஆகவே, பல்குழுவும், பாழ்செய்யும் உட்பகையும் ஆட்சி செய்பவர்களை அலைத்துத் துன்புறுத்தும் கூட்டத்தினரும் இல்லாத நாடுதான் சிறந்தது என்பது தெளிவு.

 

 

பகைவரால் கெடுக்கப்படாமல், இயற்கைச் சீற்றத்தால் கெட்டுவிட்ட காலத்திலும் வளம் குன்றாததாய், உள்ள நாடே நாடுகள் எல்லாவற்றிலும் தலையானது என்று கூறுவர் (குறள் – 736).

 

கேடறியாக் கெட்ட இடத்தும் வளங்குன்றா

நாடென்ப நாட்டின் தலை.                                                 (குறள் – 736)

 

இரண்டாம் உலகப் போரில் அமெரிக்கா வீசிய அணுகுண்டுகளால் ஜப்பான் பெருங்கேடடைந்தது. ஆனால், அந்தக் கேடுகளிலிருந்து ஜப்பான் விரைவில் மீண்டது. ஜப்பானில் ஆண்டுதோறும் ஏறத்தாழ 1,500 முறை நிலநடுக்கங்கள் எற்படுவதாகவும், நாள்தோறும் சிறுசிறு நில அதிர்வுகள் ஏற்படுவதாகவும் கூறப்படுகிறது. 2011 – ஆம் ஆண்டு டொஹோகு (Tohoku) என்ற இடத்தில் தோன்றிய நிலநடுக்கதால் ஏற்பட்ட சுனாமியால்  ஃபுகுஷிமாவில் உள்ள அணு உலையில் (Fukushima Daiichi Nuclear Plant) விபத்து எற்பட்டது. இவ்வாறு நில நடுக்கங்களும் பேரழிவுகளும் ஏற்பட்டாலும் நாட்டின் வளம் குன்றவில்லை; ஏற்றுமதிகள் குறையவில்லை; பொருளாதாரம் சீரழியவில்லை; கொலை, கொள்ளை, திருட்டு போன்ற குற்றங்கள் நடைபெறவில்லை. இந்தக் குறளுக்குச் சிறந்த எடுத்துகாட்டாக ஜப்பான் விளங்குகிறது

 

ஊற்று நீரும் மழை நீரும் செழிப்பு மிகுந்த மலைகளும், அவற்றிலிருந்து வரும் ஆற்று நீரும், வலிய அரணும் ஒரு நாட்டிற்குச் சிறந்த உறுப்புக்களாகும் (குறள் – 737).

 

இருபுனலும் வாய்ந்த மலையும் வருபுனலும்

வல்லரணும் நாட்டிற்கு உறுப்பு.                                            (குறள் – 737)

 

பிரேசில், உருசியா, அமெரிக்கா, கனடா மற்றும் சீனா ஆகிய நாடுகள் ஊற்று நீரும், மழை நீரும் ஆற்று நீரும் மிகுந்து விளங்கும் நாடுகளாகக் கருதப்படுகின்றன. வள்ளுவர் காலத்தில், ஒரு நாட்டிற்கு அரண் என்பது அந்த நாட்டுக்குள் பகைவர் எளிதாக நுழைவதற்குத் தடையாக இருக்க வேண்டும் என்று கருதப்பட்டது. இக்காலத்தில், ஒரு நாட்டைத் தாக்குவதற்கு, அந்த நாட்டின் பகைவர்கள் விமானங்களைப் பயன்படுத்துவதால், எத்தகைய வலிய அரணும் ஒரு அரிய பாதுகாப்பாக இருக்க முடியாது. ஆனால், ஒரு நாட்டுக்குள் வேறு நாடுகளிலிருந்து மக்கள் நுழையாமல் இருப்பதற்கு வலிய அரண்கள் சிறந்த பாதுகாப்பாகும். அமெரிக்காவின் தெற்குப் பகுதியில் மலை, கடல் போன்ற வலிய அரண்கள் இல்லாததால் மெக்சிகோவிலிருந்தும், தென்னமெரிக்காவிலிருந்தும் வேலைவாய்ப்புக்களைத் தேடி அமெரிக்காவிற்குள் நாள் தோறும் நூற்றுக்கணக்கான மக்கள் சட்டத்திற்குப் புறம்பாக நுழைந்துகொண்டிருக்கிறார்கள். இவ்வாறு பிறநாட்டவர் ஊடுருவுவதைத் தடுப்பதற்காக இப்பொழுது தெற்குப் பகுதியில் வலிய, நீண்ட, உயரமான  சுவர்கள் எழுப்பப்படுகின்றன.

 

பிணியின்மை, பொருள்வளம், நல்ல விளைச்சல், இன்பமான வாழ்வு, நல்ல பாதுகாப்பு ஆகிய ஐந்தும் ஒரு நாட்டிற்கு அழகு என்று சொல்வார்கள் (குறள் – 738).

 

பிணியின்மை செல்வம் விளைவின்பம் ஏமம்

அணியென்ப நாட்டிற்கிவ் வைந்து.                                               (குறள் – 738)

 

ஒரு நாட்டில், மனிதர்கள் அனைவரும் எப்பொழுதும் பிணியில்லாமல் இருக்க வேண்டும் என்று எதிர்பார்க்க முடியாது. ஆனால், நாட்டில் சுகாதாரமான சுற்றுச் சூழலும், தூய்மையான குடிநீரும், ஊட்டச்சத்துள்ள உணவும், மருத்துவ வசதிகளும் இருந்தால் அந்த நாட்டு மக்கள் பிணியில்லாமல் இருக்க வாய்ப்பு அதிகம். ஒரு நாட்டினுடைய செல்வம் அரசாங்கத்தில் மட்டுமோ அல்லது ஒரு சிலரிடத்தில் மட்டுமோ இல்லாமல் பொதுவாக மக்கள் அனைவரிடத்திலும் அவரவர்களுக்குத் தேவையான செல்வம் இருந்தால் அந்த நாட்டில் வறுமை இருக்காது. ஒரு நாட்டில் செல்வம் இருந்தால் மட்டும் போதாது; செழிப்பான விளைச்சலும் இருக்க வேண்டும். மக்கள் ஓவ்வொருவரும் தான் எப்படி வாழ வேண்டும் என்ற கனவோடு இருப்பார்கள். அவர்கள் விருப்பத்துக்கேற்ப தங்கள் வாழ்க்கையை அமைத்துக்கொள்வதற்கு அவர்களுக்கு வசதியும், உரிமையும், வாய்ப்புக்களும் இருக்க வேண்டும். மக்களுக்குப் பாதுகாப்பு இருக்க வேண்டும். குறிப்பாக, கொலை, திருட்டு, கொள்ளை, கற்பழிப்பு போன்ற கொடிய செயல்களிலிருந்து மக்களுக்குப் பாதுகாப்பு வேண்டும். பகைவர்களிடமிருந்தும் மக்களுக்குப் பாதுகாப்பு வேண்டும். பிணியின்மை, செல்வம், விளைவு, இன்பம், பாதுகாப்பு இவை ஐந்தும் ஒரு நாட்டில் கண்டிப்பாக இருக்க வேண்டும் என்று வள்ளுவர் கூறவில்லை. இவை ஐந்தும் இருந்தால் அவை நாட்டிற்கு அழகு என்றுதான் கூறுகிறார்.

ஐக்கிய நாடுகள் அவையில் 193 நாடுகள் உள்ளன. அந்த நாடுகளில் உள்ள மக்களின் வாழ்க்கையைப் பல கோணங்களிலிருந்து ஆராய்ந்து, ஒவ்வொரு ஆண்டும் ஐ. நா. அவை (United Nations Organization) ஐ. நா அவையின் மனித மேம்பாட்டு அறிக்கையை (United Nation’s Human Development Report) வெளியிடுகிறது[6]. குறிப்பாக, அந்த அறிக்கையில் மக்களின் வாழ்நாட்கள், ஆரோக்கியம், கல்வி, வருமானம் ஆகியவை நுணுக்கமாக ஆராயப்படுகின்றன. இந்த ஆய்வின் அடிப்படையில், ஒவ்வொரு நாட்டுக்கும் ஒரு மனித மேம்பாட்டுக் குறியீட்டு எண் (Human Development Index) வெளியிடப்படுகிறது. அந்த எண்ணின் அடிப்படையில் நாடுகள் வரிசைப்படுத்தப்படுகின்றன. இந்த வரிசையில் நார்வே முதலிடத்தில் இருக்கிறது. அதாவது, ஐ. நா. அவையில் உள்ள 193 நாடுகளில் நார்வே நாட்டில் மக்களின் வழ்க்கை மற்ற நாடுகளைவிடச் சிறப்பாக உள்ளது.  இந்த வரிசைப்படி, அமெரிக்கா 15 – ஆம் இடத்திலும், இந்தியா 129- ஆம் இடதிலும் உள்ளன!

பிறநாட்டுப் பொருள்களின் தேவையின்றித் தமக்கு வேண்டிய பொருள்வளமெல்லாம் தம்மிடத்தே கொண்ட நாடுதான் நாடென்று சிறப்பித்துக் கூறப்படும். அவ்வாறன்றி, பிறநாட்டுப் பொருள்களை நாடிப் பெற்று, அதனால் வளம் பெறும் நாடு நாடாகாது (குறள் – 739).  

 

நாடென்ப நாடா வளத்தன நாடல்ல

நாட வளந்தரு நாடு.                                                             (குறள் – 739)

 

2019 – ஆம் ஆண்டு அமெரிக்காவின் ஏற்றுமதி $1.6 டிரில்லியன்; இறக்குமதி $2.5 டிரில்லியன். இறக்குமதி ஏற்றுமதியைவிட பெருமளவில் அதிகமாக இருப்பது மட்டுமல்லாமல் மருந்துகள் போன்ற இன்றியமையாத பொருள்களுக்குக்கூட அமெரிக்கா மற்ற நாடுகளை நம்பி இருக்கிறது. 2019-ஆம் ஆண்டு இந்தியாவின் ஏற்றுமதி $314.31 பில்லியன்; இறக்குமதி $467.19 பில்லியன். இன்றைய சூழ்நிலையில் எந்த நாடும் தனக்கும் தன் மக்களுக்கும் தேவையான பொருள்கள் அனைத்தும் தன்னிடத்தே கொண்டதாக இல்லை.

 

மேற்கூறிய எல்லா நலங்களும் அமைந்திருந்தாலும், நல்லாட்சி இல்லாவிடின் அவை அனைத்தும் இருந்தும் பயனில்லை (குறள் – 740).

 

ஆங்கமை வெய்தியக் கண்ணும் பயமின்றே

வேந்தமை வில்லாத நாடு.                                                  (குறள் – 740)

 

இந்தக் குறளுக்கு எடுத்த்துக்காட்டாக இரண்டு நாடுகளைக் குறிப்பிடலாம். ஒன்று வட கொரியா (Democratic People's Republic of Korea). மற்றொரு நாடு வெனிசுவேலா (Venezeula). வட கொரியாவில் கடந்த 75 ஆண்டுகளாக பொதுவுடைமைக் கொள்கை பின்பற்றப்படுகிறது. நாட்டின் செல்வத்தின் பெரும்பகுதி இராணுவத்திற்காகவும், படைக்கருவிகள் (அணு ஆயுதங்கள்) தயாரிப்பதற்காகவும் செலவழிக்கப்படுகிறது. அங்கு, மக்கள் பசியால் வாடுகிறார்கள்; அடிப்படை வசதிகள்கூட இல்லாமல் துன்பப்படுகிறார்கள். கடந்த 72 ஆண்டுகளாக அந்த நாடு கிம் குடும்பத்தாரால் ஆளப்பட்டு வருகிறது (Kim ll – sung 1948 – 1994; Kim Jong – iL, 1994 – 1911; Kim Jong – un, 2011 – present). இவர்கள் கொடுங்கோல் ஆட்சி புரிந்து, நாட்டின் செல்வத்தை தங்கள் நலத்திற்காகவும், பொதுவுடைமைக் கட்சியைச் சார்ந்தவர்களின் நலத்திற்காகவும் பயன்படுத்துகிறார்கள். அண்டை நாடாகிய தென் கொரியாவில் சீருந்துகள், வீட்டு உபகரணங்கள், மின்னணுக் கருவிகள், கணினிகள் போன்றவற்றை பெருமளவில் உற்பத்தி செய்து, அவற்றை ஏற்றுமதி செய்து, நாட்டின் பொருளாதாரத்தை வட கொரியாவைவிட 54 மடங்கு பெருக்கி உள்ளார்கள்[7]. தென் கொரியாவில் உள்ள மக்கள் வளமாக வாழ்கிறார்கள்.  வட கொரியாவின் பொருளாதார வீழ்ச்சிக்கும், மக்களின் வறுமைக்கும் அந்த நாட்டை கொடுங்கோல் ஆட்சிசெய்து மக்களின் வாழ்வைக் கெடுத்த ஆட்சியாளர்கள்தான் காரணம்.

 

ஒருகாலத்தில் லத்தீன்-அமெரிக்க நாடுகளிலேயே அதிக எண்ணெய் வளம் மிகுந்து, செல்வம் கொழிக்கும் செழிப்பான நாடாக இருந்த வெனிசுவேலா இன்று சீரழிந்துகொண்டிருக்கிறது. இன்று  அந்த நாட்டில் 90 விழுக்காடு மக்கள் உணவுகூடக் கிடைக்காத நிலையில் வறுமையில் இருக்கிறார்கள். அந்த நாட்டிலிருந்து ஏறத்தாழ 50 இலட்சத்துக்கும் மேலானோர் வெளியேறிவிட்டனர். இந்த அவல நிலைக்குக் காரணம் அந்த நாட்டை ஆண்ட ஹூகோ சாவேஸ் ((Hugo Chavez) என்பவரும், அவருக்குப் பின்னர் ஆட்சிக்கு வந்த நிகோலஸ் மதுரோ (Nicholas Maduro) ஆகியோரின் கொள்கைகளும் அவர்களின் முறையற்ற, திறமையில்லாத  ஆட்சியும்தான் காரணம்.

 

முடிவுரை

வள்ளுவர் பார்வையில், ஒரு நாடு சிறப்பான நாடாகக் கருத்தப்பட வேண்டுமென்றால், அந்த நாட்டில் இருக்க வேண்டியவை: குறையாத விளையுள், தகுதியுடைய மக்கள், சோர்வில்லாத செல்வந்தர்கள், மிகுந்த பொருள், வரிச்சுமை வந்தாலும் அவற்றைத் தாங்கிகொண்டு வரி செலுத்தும் மக்கள்,  இயற்கைச் சீற்றத்தால் கேடு விளைந்தாலும் வளம் குன்றாமல் இருக்கும் தன்மை, நீர்வளம் (ஊற்றுநீர், மழைநீர், ஆற்றுநீர்) மிகுந்திருப்பது, மக்களுக்குப் பாதுகாப்பு, மக்களின் இன்பமான வாழ்க்கை, எல்லா வளமும் தன்னிடத்தே கொண்டிருப்பது, நல்லாட்சி புரியும் தலைவர்கள்.

 வள்ளுவர் பார்வையில் சிறப்பான நாட்டில் இருக்கக் கூடாதவை: பசி, பிணி பகை, மாறுபட்ட கருத்துடைய பல குழுக்கள், உட்பகை, வன்முறையில் ஈடுபடும் கூட்டங்கள்.

 பல நாடுகளில் இன்றுள்ள அரசியல், பொருளாதார, சமுதாய சூழ்நிலைகளை வள்ளுவரின் கருத்துக்களோடு ஒப்பிட்டுப் பார்த்தால், எந்த நாட்டையும் மிகச் சிறந்த நாடாகக் கருத முடியாது. எல்லா நாடுகளிலும் சில சிறப்புக்களும் சில குறைகளும் உள்ளன.

 

துணைநூல்கள்

Prabhakaran, Dr. R. The Ageless Wisdom (As embodied in Thirukkural). Emerald Publishing, Chennai

தமிழண்ணல். திருவள்ளுவர் அருளிய திருக்குறள். மீனாட்சி புத்தக நிலையம், மயூரா வளாகம், மதுரை: 1999

தேவநேயப் பாவாணர், ஞா..  திருக்குறள் – தமிழ் மரபுரை. ஸ்ரீ இந்து பப்ளிகேஷன்ஸ்,சென்னை,



[1] . வண்மை இல்லை, ஓர் வறுமை இன்மையால்;
திண்மை இல்லை, நேர் செறுநர் இன்மையால்;
உண்மை இல்லை, பொய் உரை இலாமையால்;
வெண்மை இல்லை, பல் கேள்வி மேவலால். (கம்ப இராமயாணம், நாட்டுப் படலம்)

[2] . http://www.bhookh.com/hunger_facts.php

[3] . https://www.actionagainsthunger.org/world-hunger-facts-statistics?gclid=Cj0KCQjw8fr7BRDSARIsAK0Qqr6ZFYXlKdxUCv9m6ElKWKf8zZwoUBASp2iD_Zzr_l3ce854sCWH678aAjfYEALw_wcB

[4]. https://www.google.com/search?q=coronavirus+in+the+world&oq=Coronavirus+in+the+world&aqs=chrome.0.0l8.15263j0j1&sourceid=chrome&ie=UTF-8

[5] . https://borderlessnewsandviews.com/2017/11/22/6-countries-with-the-fewest-wars/

[6]. http://www.hdr.undp.org/

[7]. https://www.statista.com/statistics/1035390/south-korea-gdp-comparison-with-north-korea/#:~:text=In%202019%2C%20South%20Korea's%20nominal,than%20that%20of%20North%20Korea.

Friday, September 25, 2020

மூன்று தீயொழுக்கங்கள்

 

மூன்று தீயொழுக்கங்கள்

இவ்வுலகில் பல்லாயிரக் கணக்கான ஆண்டுகளாகப் பரத்தையர் இருந்துவருகின்றனர். அதுபோல், பல்லாயிரக்கணக்கான ஆண்டுகளாக கள்ளுண்ணுதலும் சூதாடுவதும் வழக்கில் இருந்துவருகின்றன. இந்த மூன்று தீயொழுக்கங்களையும் முதன்முறையாகக் கண்டித்த பெருமைக்குரியவர் வள்ளுவர். அறத்துப்பாலில், பிறன்மனை விழைதல், அழுக்காறு, பிறர் பொருளை விரும்புதல், புறங்கூறுதல், பயனில சொல்லுதல், புலால் உண்ணுதல், திருடுதல், சினமுறுதல், இன்னா செய்தல், கொலை செய்தல் ஆகிய தீயொழுக்கங்களை முற்றிலும் விலக்க வேண்டும் என்று விளக்காமகவும் தெளிவாகவும் வள்ளுவர் கூறியுள்ளார். ஆனால், பரத்தையர் தொடர்பு, கள்ளுண்ணுதல் மற்றும் சூதாடுதல் ஆகிய மூன்று தீயொழுக்கங்களைப் பற்றி அறத்துப்பாலில் எதுவும் கூறாமல், அவற்றைப் பற்றிப் பொருட்பாலில் வள்ளுவர் கூறியுள்ளார். இதற்கு என்ன காரணம்? அறத்துப்பாலில் கூறப்பட்டுள்ள தீயொழுக்கங்களில் ஈடுபடுபவர்கள் தமக்கோ அல்லது பிறர்க்கோ கேடுவிளைவிக்கிறார்கள். பரத்தையர் தொடர்பு, கள்ளுண்ணுதல் மற்றும் சூதாடுதல் ஆகிய தீயொழுக்கங்களில் ஈடுபடுபவர்கள் தமக்கும், தங்கள் குடும்பத்தினர்க்கும் கேடு விளைவிப்பது மட்டுமல்லாமல், தங்கள் பொருளுக்கும் கேடு விளைவித்துக் கொள்வதால், பொருட்பாலில் இவற்றைப் பற்றி வள்ளுவர் கூறியிருப்பதாகத் தோன்றுகிறது. இந்தத் தீயொழுக்கங்களால் பொருளுக்குக் கேடு வருகிறது என்பதைக் குறிப்பதற்காக, விலைமகளிரும் கள்ளும் சூதும் ஆகிய மூன்றும் திருமகளால் விலக்கப்பட்டவர்களின் தொடர்புகளாகும் (குறள் – 920) என்று வள்ளுவர் கூறுகிறார்.

            இருமனப் பெண்டிரும் கள்ளும் கவறும்

திருநீக்கப் பட்டார் தொடர்பு.                                                        (குறள் – 920)

 

பரத்தையர் தொழில்

இவ்வுலகில் பரத்தையர் தொழில் நெடுங்காலமாக நடந்துவருவதால், அது ’உலகத்திலேயே பழமையான தொழில்’ என்று அழைக்கப்படுகிறது.  ஏறத்தாழ 4,400 ஆண்டுகளுக்கு முன்னதாகவே சுமேரியா நாட்டில் பரத்தையர்கள் இருந்தாக வரலாற்று ஆசிரியர்கள் கூறுகின்றனர்[1]. இரண்டாயிரம் ஆண்டுகளுக்குமுன் எழுதப்பட்ட தொல்காப்பியத்திலும் சங்க இலக்கியப் பாடல்களிலும் பரத்தையரைப் பற்றிய குறிப்புகள் காணப்படுகின்றன.

பூப்பின் புறப்பாடு ஈராறு  நாளும்

நீத்து அகன்று உறையார் என்மனார் புலவர்

பரத்தையிற் பிரிந்த காலை யான. 

(தொல்காப்பியம், பொருளதிகாரம் 185)

 

பரத்தை வாயில் நால்வர்க்கும் உரித்தே

நிலத்திரிபு இன்றி அஃது என்மனார் புலவர்.

(தொல்காப்பியம், பொருளதிகாரம் 220)

 

இந்த நூற்பாக்களிலிலிருந்து தொல்காப்பியர் காலத்துக்கு முன்பே தமிழ்நாட்டில் பரத்தையர் இருந்தனர் என்பது தெளிவாகத் தெரிகிறது.

 

சங்க இலக்கியத்தில் உள்ள 2436 பாடல்களில் 1857 பாடல்கள் (76 விழுக்காடு) அகத்திணையைச் சார்ந்தவை. அகத்திணைப் பாடல்களில் 263 பாடல்கள் (14 விழுக்காடு) மருதத்திணையைச் சார்ந்தவை. மருதத்திணைப் பாடல்களின் உரிப்பொருள் (மையக்கருத்து) ஊடல். ஊடல் என்பது தலைவன் தலைவி இடையே ஏற்படும் பிணக்குகள். பெரும்பாலான பிணக்குகளுக்குக் காரணம் தலைவனின் பரத்தையர் தொடர்பு. ஆகவே, தமிழ்நாட்டில் நீண்ட காலமாகவே பரத்தையர்கள் இருந்தார்கள் என்பதும், ஆணின் ஒழுக்கமின்மையைத் தமிழ்ச் சமுதாயம் கண்டிக்கவில்லை என்பதும் தெளிவு.

 

பரத்தையரின் இழிவைப் பற்றி வள்ளுவர்: அன்பின் காரணமாக ஒருவனை விரும்பாமல் அவனுடைய பொருளை மட்டுமே விரும்பும் ஆய்ந்தெடுத்த வளையல்களை அணிந்த விலைமகளிரின் இனிய சொற்கள் அவனுக்கு எப்பொழுதும் துன்பத்தையே கொடுக்கும் (குறள் – 911). தமக்குக் கிடைக்கக்கூடிய பயனை மட்டுமே அளந்து பார்த்து, அதற்கேற்ப இனிய பண்பான சொற்களைச் சொல்லும் பண்பற்ற, விலைமளிரால் பெறும் இன்பத்தை ஆராய்ந்து, அவர்களோடு பழகாமல் அவர்களைவிட்டு விலக வேண்டும் (குறள் – 912). பொருளையே விரும்பும் பொதுமகளிரின் பொய்யான தழுவுதல், இருட்டறையில், தொடர்பு இல்லாத ஒரு பிணத்தைத் தழுவினாற் போன்றது(குறள் – 913). இது போன்ற வழக்கம் பழங்காலத்தில் கேரளாவில் இருந்ததாகத் தெரிகிறது.

 

அன்பின் விழையார் பொருள்விழையும் ஆய்தொடியார்

இன்சொல் இழுக்குத் தரும்.                                                 (குறள் - 911)

பயன்தூக்கிப் பண்புரைக்கும் பண்பில் மகளிர்

நயன்தூக்கி நள்ளா விடல்.                                                 (குறள் – 912)

பொருட்பெண்டிர் பொய்ம்மை முயக்கம் இருட்டறையில்

ஏதில் பிணந்தழீஇ அற்று.                                                   (குறள் – 913)

 

பரத்தையரோடு தொட்ர்புகொள்பவரைப் பற்றி வள்ளுவர்: பரத்தையரோடு தொடர்புகொள்பவர்களைப் பற்றி வள்ளுவர் மூன்று குறட்பாக்களில் குறிப்பிடுகிறார். தம்மை விரும்புவர்களைக் கருத்திற்கொள்ளாமல், அவரால் கிடைக்கும் பிற நன்மைகளைக் கருத்திற்கொண்டு தழுவும் விலைமகளிரின் தோள்களை மனவுறுதி இல்லாதவர்கள் மட்டுமே விருபுவார்கள் (குறள் – 917). ஆராய்ந்து அறியும் அறிவில்லாதவர்கள், வஞ்சனை நிறைந்த விலைமகளிரைத் தழுவிக் கூடுதல் என்பது, தன் உடலழகால் ஆடவரை வருத்தும் அணங்கைத் (அணங்கு – வருத்திக் கொல்லும் தெய்வமகள்) தழுவுவதைப் போன்றது என்று சான்றோர் கூறுவர் (குறள் – 918). இன்னார், இனியார் என்று வேறுபாடு கருதாமல், பொருள்கொடுத்தோர் அனைவரையும் தழுவும் விலைமகளிரின் மெல்லிய தோள்கள், கீழ்மக்கள் புகுந்து அழுந்தும் நரகமாகும் (குறள் - 919),

நிறைநெஞ்சம் இல்லவர் தோய்வார் பிறநெஞ்சிற்

பேணிப் புணர்பவர் தோள்.                                                 (குறள் – 917)

ஆயும் அறிவினர் அல்லார்க்கு அணங்கென்ப

மாய மகளிர் முயக்கு.                                                           (குறள் – 918)

வரைவிலா மாணிழையார் மென்தோள் புரையிலாப்

பூரியர்கள் ஆழும் அளறு.                                                    (குறள் – 919)

 

பரத்தையரோடு தொடர்புகொள்ளாதவரைப் பற்றி வள்ளுவர்: அருளாகிய அரும்பொருளை ஆராயும் அறிவுடையவர்கள், செல்வப் பொருள் ஒன்றை மட்டுமே பொருளாகக் கருதும் விலைமகளிரின் இழிவான இன்பத்தை ஒருக்காலும் விரும்பமாட்டார்கள் (குறள் – 914). இயல்பாகப் பொருந்திய மதிநலத்துடன் சிறந்த கல்வி அறிவும் உடையவர்கள், பொருள்கொடுக்கும் அனைவருக்கும் தம் அழகைத் தரும் விலைமகளிரின் இழிவான இன்பத்தை ஒருபோதும் விரும்பமாட்டார்கள் (குறள் – 915). ஆடல், பாடல், அழகு போன்றவற்றால், தம்மைப் பெருமைப்படுத்திக்காட்டி, தமது இழிவான இன்பத்தை, விலைகொடுப்பார் அனைவருக்கும் தருகின்ற விலைமகளிரது தோள்களைப் புகழ்மிக்க உயர்ந்தோர் ஒருபோதும் விரும்பமாட்டார்கள் (குறள் – 916).

பொருட்பொருளார் புன்னலந் தோயார் அருட்பொருள்

ஆயும் அறிவி னவர்.                                                 (குறள் – 914)

பொதுநலத்தார் புன்னலம் தோயார் மதிநலத்தின்

மாண்ட அறிவி னவர்.                                                         (குறள் – 915)

தந்நலம் பாரிப்பார் தோயார் தகைசெருக்கிப்

புன்னலம் பாரிப்பார் தோள்.                                              (குறள் - 916)

 

பரத்தையர் தொழிலைப் பற்றி வள்ளுவர்:

பரத்தையரோடு தொடர்பு கொள்பவர்களை மனவுறுதி இல்லாதவர்கள், ஆராய்ந்து அறியும் அறிவில்லாதவர்கள், கீழ்மக்கள் என்று வள்ளுவர் கூறுகிறார். பரத்தையரிடம் இருந்து ஒருவன் பெறும் இன்பம் இழிவானது (புன்னலம்) என்றும் வள்ளுவர் கூறுகிறார். முதலில் புலால் உண்ணக்கூடாது என்ற கருத்து புத்த மதத்தில் நிலவியது. பிற்காலத்தில் புலால் உண்ணுவதற்காக தாம் விலங்குகளைக் கொல்லாமல், பிறரால் கொல்லப்பட்ட விலங்குகளின் தசைகளைத் தின்பதனால் தவறில்லை என்று புத்த மதத்தினர் தங்கள் கொள்கையை மாற்றிக்கொண்டார்கள். அதைக் கண்ட வள்ளுவர், “தின்பதற்காகப் புலாலை வாங்குவாரில்லையென்றால், விற்பதற்காக உயிர்களைக் கொன்று அவற்றின் தசைகளை விலைக்குக் கொடுப்பவர்கள் யாரும் இருக்கமாட்டார்கள் (குறள் -256).”, என்று புலால் மறுத்தல் என்ற அகிகாரத்தில் கூறுகிறார். அதுபோல், ஆண்கள் ஒழுக்கமுடையவர்களாக இருந்தால் – பரத்தையரை நாடிச் செல்லாவிட்டால் – பரத்தையராக எவரும் இருக்கமாட்டார்கள். ஆகவே, பெண்கள் பரத்தையராக இருப்பதற்குக் காரணம் ஆண்கள்தான். பரத்தையரோடு தொடர்பு கொள்பவர்கள் இழிந்தவர்கள் என்று கூறும் வள்ளுவர் ஆண்களின் ஒழுக்கமின்மைதான் பரத்தையர் தொழிலுக்குக் காரணம் என்று கூறிப் பரத்தையரோடு தொடர்புகொள்ளும் ஆண்களை வன்மையாகக் கண்டிக்காதது வியப்பாக உள்ளது. ஆனால், பரத்தையரோடு தொடர்புகொள்வதை முதன்முதலாகக் கண்டித்தவர் வள்ளுவர்தான் என்பது பாராட்டுதற்குரியது.

 

கள்ளுண்ணுதல்

உலகில் பல இடங்களில் மது அருந்துதல் பல்லாயிரக்கணக்கான ஆண்டுகளாக வழக்கில் இருந்துவருகிறது. புதிய கற்காலத்திலேயே (புதிய கற்காலம் – 10,000 B.C. – 1900 B.C.) மது அருந்தும் வழக்கம் இருந்ததாக வரலாற்று ஆசிரியர்கள் கூறுகின்றனர். உதாரணமாக, சீனாவில் ஹினான் மாநிலத்தில் புதிய கற்காலத்திலிருந்து கண்டெடுக்கப்பட்ட மண்பாத்திரங்களை ஆய்வு செய்தவர்கள், அவற்றில் பழங்களைப் புளிக்கவைத்து அவற்றிலிருந்து எடுக்கப்பட்ட மது இருந்ததற்கான அடையாளங்கள் இருந்ததாகக் கண்டுபிடித்துள்ளனர்[2].

 

தமிழ்நாட்டில், கள்குடிக்கும் வழக்கமும் வெளிநாட்டிலிருந்து இறக்குமதி செய்யப்பட்ட மதுகுடிக்கும் வழக்கமும் இருந்ததாகச் சங்க இலக்கியத்திலிருந்து தெரிகிறது. உதாரணமாக,

 

சிறியகட் பெறினே, எமக்கீயும் மன்னே;

பெரியகட் பெறினே

யாம்பாடத் தான்மகிழ்ந்து உண்ணும் மன்னே;

                                                (புறநனூறு, பாடல் – 236, ஒளவையார்)

 

என்று புறநானூற்றில் ஒளவையார் பாடுகிறார். அதாவது, “கள் கொஞ்சமாக இருந்தால், அதியமான் எங்களுக்குக் கொடுப்பான்; அதிகமாக இருந்தால், நாங்கள் பாடும் பாடல்களைக் கேட்டு மகிழ்ந்து, அதியமானும் எங்களோடு சேர்ந்து குடிப்பான்” என்று ஒளவையார் பாடுகிறார். மேலும், புறநானூற்றில் ‘உண்டாட்டு’ என்று ஒரு துறை உள்ளது. அந்தத் துறையைச் சார்ந்த பாடல்கள் அனைத்தும் வீரர்கள் கள்ளுண்டு களிப்பதைப் பற்றிய பாடல்களாகும். மற்றொரு பாடலில், வெளிநாட்டிலிருந்து இறக்குமதி செய்யப்பட்ட மதுவைப் பற்றிக் கூறப்பட்டிருக்கிறது.

யவனர், நன்கலம் தந்த தண்கமழ் தேறல்

பொன்செய் புனை கலத்து ஏந்தி நாளும்

ஒண்தொடி மகளிர் மடுப்ப மகிழ்சிறந்து                     

ஆங்கினிது ஒழுகுமதி!

                   (புறநானூறு, பாடல் 56, மதுரைக் கணக்காயனார் மகனார் நக்கீரனார்)

அதாவது, “யவனர் நல்ல கலங்களில் (மரக்கலங்களில்) கொண்டுவந்த, குளிர்ந்த மணமுள்ள மதுவைப் பொன்னால் செய்யப்பட்ட அழகிய கிண்ணங்களில் ஏந்திவந்து, ஒளிபொருந்திய வளையல் அணிந்த மகளிர் உனக்கு நாள்தோறும் கொடுக்க, அதைக் குடித்து, மகிழ்ச்சியோடு சிறப்பாக இனிது வாழ்வாயாக!” என்று பாண்டியன் இலவந்திகைப் பள்ளித் துஞ்சிய நன்மாறனை மதுரைக் கணக்காயனார் மகனார் நக்கீரனார் வாழ்த்துகிறார்.

ஆகவே, சங்க காலத் தமிழர்களிடையே போதை தரும் கள், மது போன்றவற்றைக் குடிக்கும் வழக்கம் இருந்தது என்பது தெளிவாகத் தெரிகிறது. இந்த வழக்கம் இன்றும் உள்ளது என்பதற்கு, தமிழ்நாட்டில் உள்ள நூற்றுக் கணக்கான டாஸ்மாக் (TASMAC -Tamil Nadu State Marketing Corporation) கடைகள் சான்றாக உள்ளன.

கள்ளுண்ணாமையைப் பற்றி வள்ளுவர்

எப்பொழுதும் கள்ளின்மேல் விருப்பம்கொண்டு வாழ்பவர்கள் பகைவர்களால் அஞ்சப்படமாட்டார்கள்; அதுமட்டுமல்லாமல் அவர்கள் தம்முடைய புகழையும் இழப்பார்கள் (குறள் – 921). கள் குடிக்காதீர்கள்! சான்றோரால் மதிக்கப்படுவதை விரும்பாதவர்கள் வேண்டுமானால் கள் குடியுங்கள் (குறள் – 922)! என்ன குற்றம் செய்தாலும் பொறுத்துக்கொள்ளும் தாய் முன்னிலையில் கள்ளுண்டு களித்தல் விரும்பத்தகாத தீய செயலாகும்; அவ்வாறாயின், சான்றோர் முகத்தின் முன்னே கள்ளுண்டு களித்தல் எத்தகைய தீய செயல் என்பதை எண்ணிப் பார்க்க வேண்டாமா (குறள் – 923)? கள்ளுண்ணுதல் என்னும் பழித்தற்குரிய பெருங்குற்றத்தைச் செய்தவர்க்கு, நாணம் என்று சொல்லப்படும் நல்ல பெண்ணானவள் தன் முகத்தைக் காட்டாது புறமுதுகுகாட்டி ஓடி விடுவாள் (அதாவது, கள்குடித்தல், வெட்கப்பட வேண்டிய செயல்) (குறள் – 924). ஒருவன் பொருள் கொடுத்துக் கள்ளை வாங்கிக் குடித்து, மெய்ம்மறதியைக் கைம்மாறாகப் பெற்றுக்கொள்ளுதல் என்பது, அவன் என்ன செய்கிறான் என்பதை அறியாதவன் என்பதைக் குறிக்கிறது (குறள் – 925). உறங்குபவர் செத்தவரைப் போன்றவர்தான். அதுபோல், கள் உண்பவரும் நஞ்சை உண்பவர்தான் (குறள் – 926). கள்ளைப் பிறர் அறியாமல் மறைவாகக் குடித்து அதனால் அறிவு மயங்கிக் கண்சோர்பவர்களைப் பார்த்து உள்ளூர் மக்கள் சிரித்து இகழ்வார்கள் (குறள் – 927). கள் குடிப்பவர்கள் கள்ளைக் குடித்தறியேன் என்று சொல்வதைக் கைவிடுக; ஏனென்றால், கள்ளைக் குடித்தவுடனேயே, மனத்தில் மறைத்து வைத்திருந்ததெல்லாம் வெளிப்பட்டுவிடும் (குறள் -928). கள்ளுண்டு களிப்பவனிடம், “அது நல்லதன்று” என்று சொல்லி அவனைத் திருத்துவது, நீருள் மூழ்கியவனைத் தீப்பந்தம் கொண்டு தேடுவதைப் போன்றது (குறள் – 929). வழக்கமாகக் கள்குடிப்பவன், குடிக்காமல் இருக்கும்பொழுது, கள்ளுண்ட மயக்கத்தில் இருக்கும் ஒருவனைக் கண்டால், தானும் இப்படித்தான் மயங்கிக் கிடந்தோமா என்று எண்ண மாட்டானோ (குறள் – 930)!

 

உட்கப் படாஅர் ஒளியிழப்பர் எஞ்ஞான்றும்

கட்காதல் கொண்டொழுகு வார்.                                       (குறள் – 921)

உண்ணற்க கள்ளை உணில்உண்க சான்றோரான்

எண்ணப் படவேண்டா தார்.                                              (குறள் – 922)

ஈன்றாள் முகத்தேயும் இன்னாதால் என்மற்றுச்

சான்றோர் முகத்துக் களி.                                                   (குறள் – 923)

நாண்என்னும் நல்லாள் புறங்கொடுக்கும் கள்ளென்னும்

பேணாப் பெருங்குற்றத் தார்க்கு.                                       (குறள் – 924)

கையறி யாமை உடைத்தே பொருள்கொடுத்து

மெய்யறி யாமை கொளல்.                                                 (குறள் – 925)

துஞ்சினார் செத்தாரின் வேறல்லர் எஞ்ஞான்றும்

நஞ்சுண்பார் கள்ளுண் பவர்.                                              (குறள் – 926)

உள்ளொற்றி உள்ளூர் நகப்படுவர் எஞ்ஞான்றும்

கள்ளொற்றிக் கண்சாய் பவர்.                                            (குறள் – 927)

களித்தறியேன் என்பது கைவிடுக நெஞ்சத்து

ஒளித்ததூஉம் ஆங்கே மிகும்.                                             (குறள் – 928)

களித்தானைக் காரணம் காட்டுதல் கீழ்நீர்க்

குளித்தானைத் தீத்துரீஇ அற்று.                                (குறள் – 929)

கள்ளுண்ணாப் போழ்திற் களித்தானைக் காணுங்கால்

உள்ளான்கொல் உண்டதன் சோர்வு.                               (குறள் – 930)

 

கள் குடிப்பதனால் வரும் கேடுகளைப் பற்றியும், கள் குடிப்பவர்களை மற்றவர்கள் மதிக்கமாட்டார்கள் என்பதைப் பற்றியும் இந்தக் குறட்பாக்களில் வள்ளுவர் விரிவாகக் கூறுகிறார். ஆனால், அவர் கள் குடிப்பதைத் தீவிரமாகக் கண்டிப்பதாகத் தெரியவில்லை. கள்குடிப்பவனுக்கு எவ்வளவு அறிவுரைகள் சொன்னாலும் அவனைத் திருத்த முடியாது என்பதை உணர்ந்து, கள்குடிப்பவனைத் திருத்த முயலாமல், கள்குடிக்காமல் இருப்பவர்களைத் தொடர்ந்து கள்குடிக்காமல் இருப்பதற்கு அறிவுரை கூறுகிறார் என்று தோன்றுகிறது.

 

பல நாடுகளில், மதுவிலக்குச் சட்டங்களைச் செயல்படுத்த முடியாமல், அந்நாட்டு அரசுகள் அச்சட்டங்களைக் கைவிட்டுவிட்டன. உதாரணமாக, அமெரிக்காவில், 1919 – ஆம் ஆண்டு மதுவிலக்குச் சட்டம் கொண்டுவரப்பட்டது. அச்சட்டத்தின் காரணமாக, பலரும், திருட்டுத்தனமாக மதுவைத் தயாரித்து விற்பனை செய்ய ஆரம்பித்தார்கள். மதுவிலக்குச் சட்டத்தை அமெரிக்க அரசு 1930 – ஆம் ஆண்டு கைவிட்டது. இந்தியாவில், சில மாநிலங்களில் மதுவிலக்குச் சட்டம் பின்பற்றப்படுகிறது. தமிழ்நாட்டில், தமிழ்நாட்டு அரசு மதுவை விற்பனை செய்து இலாபம் சம்பாதிக்கிறது. இஸ்லாம் மதம் மது அருந்துவதைக் கண்டித்தாலும், சில இஸ்லாமிய நாடுகளில் மட்டுமே மதுவிலக்கு தீவிரமாகப் பின்பற்றப்படுகிறது. ஆகவே, மக்கள் மது அருந்துவதைச் சட்டத்தாலோ அல்லது மதத்தாலோ தடுக்க முடியாது. ”மது அருந்துவது உடலுக்குக் கேடு விளைவிக்கும்” என்று தமிழ்த் திரைப்படங்களில்  அறிவித்துகொண்டே, மது குடிக்கும் காட்சிகள் நடைபெறுவதைப் பார்த்தால், மதுவிலக்கு என்பது தனிமனிதனின் மனவுறுதியால்தான் நடைபெறுமே தவிர சட்டங்களாலும் அறிவிப்புக்களாலும் செயல்படுத்த முடியாது என்று தோன்றுகிறது.

 

சூதாட்டம்

               சூதாட்டம் என்பது பணம் அல்லது பொருட்களை வெல்வதற்கான நோக்கத்துடன் பணம் அல்லது பொருட்களைப் பணையமாக வைத்து விளையாடும் ஒரு விளையாட்டு. இந்த விளையாட்டில் வெற்றி பெற முடியும் என்று உறுதியாகக் கூற முடியாது. சூதாட்டத்தில் ஈடுபடுபவர்களில் பெரும்பாலானவர்கள் தங்கள் பணையத்தை இழந்து தோல்வியைத் தழுவுவது உறுதி. குடிப்பழக்கதைப்போல் சூதாட்டத்தில் ஈடுபடுபவர்களும் அந்தப் பழக்கத்திற்கு அடிமையாகி, அதிலிருந்து மீளமுடியாமல், தங்கள் செல்வத்தை இழக்கிறார்கள். ஆனால், பல நூற்றாண்டுகளாகவே, சூதாட்டமும், குடிப்பழக்கம் விபச்சாரம் ஆகிய தீய ஒழுக்கங்களைப்போல் நடைமுறையில் உள்ளது. சூதாட்டத்தில் ஈடுபட்டு, தர்மர் தன் நாட்டையும் மனைவியையும் இழந்தார் என்பதை மகாபாரதத்தில் காண்கிறோம். நளபுராணத்தில், நளனும் சூதாட்டத்தில் தன் நாட்டை இழந்ததாகக் கூறப்படுகிறது. ஆனால், தமிழ்நாட்டில், சூதாட்டம் அதிகமாக இருந்ததற்குச் சான்றுகள் இல்லை.

 

 

சூதாட்டத்தைப் பற்றி வள்ளுவர்

               ஒருவன் சூதில் வெற்றியே பெற்றாலும் சூதாடுதலை விரும்பக் கூடாது. ஏனெனில், அந்த வெற்றி, இரையினால் மறைக்கப்பட்டிருக்கும் தூண்டிலின் இரும்பைப் போன்றது. தூண்டிலில் உள்ள இரையை விழுங்கப்போய் மீன் தூண்டிலில் அகப்பட்டுக்கொள்வதுபோல், சூதாட்டத்தில் கிடைத்த வெற்றியைப்போல் மேன்மேலும் வெற்றி கிடைக்கும் என்று எண்ணி, தொடர்ந்து சூதாடினால், உள்ளதனைத்தையும் இழக்க நேரிடும் (குறள் – 931). முதலில் ஒரு பொருளை வென்று, தொடர்ந்து சூதாடியதால் நூறுபொருள்களை இழப்பவர்களுக்கு, நன்மை பயக்கும் நல்வாழ்வு உண்டோ (குறள் – 932)! உருள்கின்ற பகடைக்காயை ஓயாது விரும்பி ஒருவன் சூதாடினால், அவனுடைய செல்வம் அவனை விட்டு அகன்று போய்விடும் (குறள் – 933). துன்பங்கள் பலவற்றையும் உண்டாக்கி, முன்பிருந்த சிறப்புக்களையும் அழிக்கும் சூதினைப்போல், ஒருவருக்கு வறுமையைத் தரவல்லது வேறொன்றில்லை (குறள் – 934). சூதாடும் கருவி, ஆடும் களம், சூதாடுவதற்குரிய திறமை ஆகியவற்றைப் பற்றி பெருமை பாராட்டிச் சூதாடியவர்கள் தம்முடைய செல்வம் அனைத்தையும் இழந்துவிடுவார்கள் (குறள் – 935). சூதென்னும் மூதேவியால் சூழப்பட்டவர்கள், வயிறார உணவு உண்ணமாட்டார்கள்; துன்பத்தில் பெரிதும் உழல்வர் (குறள் – 936). ஒருவன் எல்லாப் பொழுதையும் சூதாடும் களத்தில் செலவழித்தால், தொன்றுதொட்டு வந்த அவனுடைய செல்வத்தையும், அவனுடைய நற்பண்புகளையும் இழந்துவிடுவான் (குறள் – 937). சூதாடுவது, ஒருவனுடைய பொருளை அழிக்கும்; அவனைப் பொய்யையும் மேற்கொள்ளச் செய்யும்; அவனது மனத்தில் உள்ள அருளையும் கெடுக்கும்; அவனைத் துன்பத்தில் உழலச் செய்யும் (குறள் – 938). ஒருவன் சூதாடுவதை விரும்பி, அதில் பெரிதும் ஈடுபட்டால், உடை, பொருள், உணவு, புகழ், கல்வி, ஆகிய ஐந்தும் அவனிடம் வந்துசேராமல் போய்விடும் (குறள் – 939). ஒருவன் சூதாடிப் பொருளை இழக்கும்போதெல்லாம், அந்தப் பொருளின்மீது மேலும் விருப்பம்கொண்டு தொடர்ந்து சூதாடுவது, உயிர் துன்பத்தை உடம்பின் வழியாக அனுபவிக்கும்போதெல்லாம், அவ்வுடம்பின்மீது, மேலும் மேலும் விருப்பம் கொள்வது போல்வதாகும் (குறள் – 940).

 

வேண்டற்க வென்றிடினும் சூதினை வென்றதூஉம்

தூண்டிற்பொன் மீன்விழுங்கி அற்று.                               (குறள் – 931)

ஒன்றெய்தி நூறிழக்கும் சூதர்க்கும் உண்டாங்கொல்

நன்றெய்தி வாழ்வதோர் ஆறு.                                           (குறள் – 932)

உருளாயம் ஓவாது கூறின் பொருளாயம்

போஒய்ப் புறமே படும்.                                                       (குறள் – 933)

சிறுமை பலசெய்து சீரழிக்கும் சூதின்

வறுமை தருவதொன்று இல்.                                             (குறள் – 934)

கவறும் கழகமும் கையும் தருக்கி

இவறியார் இல்லாகி யார்.                                                  (குறள் – 935)

அகடாரார் அல்லல் உழப்பர்சூ தென்னும்

முகடியான் மூடப்பட் டார்.                                                 (குறள் – 936)

பழகிய செல்வமும் பண்பும் கெடுக்கும்

கழகத்துக் காலை புகின்.                                                     (குறள் – 937)

பொருள் கெடுத்துப் பொய்மேற் கொளீஇ அருள்கெடுத்து

அல்லல் உழப்பிக்கும் சூது.                                                 (குறள் – 938)

உடைசெல்வம் ஊண்ஒளி கல்விஎன்று ஐந்தும்

அடையாவாம் ஆயங் கொளின்.                                        (குறள் – 939)

இழத்தொறூஉம் காதலிக்கும் சூதேபோல் துன்பம்

உழத்தொறூஉம் காதற்று உயிர்.                                      (குறள் – 940)

 

அமெரிக்காவிலும்[3] கனடாவிலும்[4] பணக்காரர்களைவிட ஏழைகள்தான் சூதாட்டத்தில் அதிகமாக ஈடுபடுபவதாக ஆய்வாளர்கள் கூறுகின்றனர். இந்தியாவில் சூதாட்டத்திற்கு எதிராகக் கடுமையான சட்டங்கள் உள்ளன. இந்தியாவில், கோவா (Goa), சிக்கிம் (Sikkim), டாமன் (Daman) ஆகிய மூன்று இடங்களில் மட்டுமே சட்டத்திற்கு உட்பட்ட சூதாட்டங்கள் (Casino Gambling) நடைபெறுகின்றன. மற்ற இடங்களில், மறைமுகமாகச் சூதாட்டங்கள் நடைபெறலாம். அவற்றைப் பற்றி நம்பகமான செய்திகள் கிடைப்பது அரிது. வறுமையில் இருப்பவர்கள் தங்கள் வறுமையில் இருந்து தங்களைக் காப்பாற்றிக்கொள்வதற்குச் சூதாட்டத்தை ஒரு குறுக்குவழியாகக் கருதுவது இயற்கை.

முடிவுரை

பரத்தையரோடு தொடர்புகொள்ளுதல், கள்ளுண்ணுதல், சூதாடுதல் ஆகிய தீயொழுக்கங்கள் மக்களிடையே நீண்ட காலமாகவே இருந்துவருகின்றன. இந்த மூன்று தீயொழுக்கங்களால் ஒருவனுடைய பொருளுக்குக் கேடுவருவதால் இவற்றைப் பற்றி வள்ளுவர் பொருட்பாலில் குறிப்பிடுகிறார் என்று தோன்றுகிறது. பரத்தையரின் இனிய சொற்கள் அவர்களோடு தொடர்புகொள்பவர்களுக்கு எப்பொழுதும் துன்பத்தையே கொடுக்கும் என்றும், அவர்களைவிட்டு விலக வேண்டும் என்றும் வள்ளுவர் கூறுகிறார். பரத்தையரோடு தொடர்புகொள்பவர்கள் மனவுறுதியும் அறிவும் இல்லாதவர்கள் என்பதும், சான்றோர்களும் புகழுக்குரியவர்களும் பரத்தையரோடு தொடர்புகொள்ளமாட்டார்கள் என்பதும் வள்ளுவரின் கருத்து. கள்ளுண்ணுதல் பழித்தற்குரிய, வெட்கப்பட வேண்டிய செயல் என்றும், கள்குடிப்பவர்கள் தங்கள் நிலையை அறியாதவர்கள் என்றும் வள்ளுவர் கூறுகிறார். சூதாடுபவர்கள் தங்கள் செல்வத்தை இழந்து துன்பத்தில் உழல்வார்கள் என்ற கருத்தும் குறளில் காணப்படுகிறது. பல வகையான துன்பங்கள் வருவதால் பரத்தையர் தொடர்பு, கள்ளுண்ணுதல் மற்றும் சூதாடுதல் ஆகிய மூன்றும் கண்டிப்பாகத் தவிர்க்கப்பட தீயொழுக்கங்கள் என்பதுதான் வள்ளுவத்தில் நாம் காணும் அறிவுரை.

 துணைநூல்கள்

Prabhakaran, Dr. R. The Ageless Wisdom (As embodied in Thirukkural). Emerald Publishers, Chennai தமிழண்ணல். திருவள்ளுவர் அருளிய திருக்குறள். மீனாட்சி புத்தக நிலையம், மதுரை

தேவநேயப் பாவாணர், ஞா..  திருக்குறள் – தமிழ் மரபுரை. ஸ்ரீ இந்து பப்ளிகேஷன்ஸ்,சென்னை,

பிரபாகரன், முனைவர் இர. புறநானூறு (மூலமும் எளிய உரையும்) பகுதி – 1, காவ்யா பதிப்பகம், சென்னை.

_________________. புறநானூறு (மூலமும் எளிய உரையும்) பகுதி – 2. காவ்யா பதிப்பகம், சென்னை.



[1]. https://en.wikipedia.org/wiki/History_of_prostitution#:~:text=These%20shrines%20and%20temples%20were,of%20prostitution%20as%20an%20occupation.

[2] . McGovern, Patrick E.; Zhang, Juzhong; Tang, Jigen; Zhang, Zhiqing; Hall, Gretchen R.; Moreau,

Robert A.; Nuñez,, Alberto; Butrym, Eric D.; Richards, Michael P.; Wang, Chen-shan; Cheng, Guangsheng; Zhao, Zhijun; Wang, Changsui (21 December 2004). "Fermented beverages of pre- and proto-historic China". Proceedings of the National Academy of Sciences of the United States of America. 101 (51): 17593–17598. PMC 539767  . PMID 15590771. doi:10.1073/pnas.0407921102.

 

[3]. http://www.buffalo.edu/news/releases/2014/01/001.html#:~:text=Related%20Assets%3A&text=Based%20on%20representative%20telephone%20interviews,with%20the%20lowest%20poverty%20levels.

[4]. https://learn.problemgambling.ca/PDF%20library/GREO_5.pdf